Figurative expressive means as a subject of comparative study (based on L. Durrell’s “Balthazar” and its French translation) - Ayunts, Anoush (Bulletin of Yerevan University B: Philology, 2025)
In this article, the study is carried out within the framework of hermeneutics understood as a comprehensive method of philological analysis of a work of verbal creativity. As the art of interpretation, philological hermeneutics aims to uncover both the content and the expressive layers of a literary work. The goal of the article is to explore the aesthetic impact of figurative expressive means present in a work of literature by conducting a comparative analysis of the original and its translation. In this framework, the translation is treated as a parallel text, whose comparison with the original enables to identify expressive and aesthetic elements that might otherwise go unnoticed if examined within the framework of a single linguistic context. The study focuses on the English original of Lawrence Durrell’s “Balthazar” and its French translation. Through detailed analysis of examples, the article demonstrates that the full potential of figurative expressive means is most effectively revealed through comparative analysis. Moreover, comparing the translation with the original not only highlights the figurative richness of expressive means in the source text but also enhances their aesthetic impact upon the reader. It stands to reason to believe that the effective realization of the goal set in the present article will contribute to the solution of the all important linguistic problem of understanding and interpreting a work of Verbal art. В данной статье исследование осуществляется в рамках герменевтики как комплексного метода филологического анализа художественного произведения. Будучи искусством восприятия, филологическая герменевтика стремится интерпретировать содержательные и выразительные слои художественного произведения. Цель статьи – раскрыть эстетическое воздействие образных средств выражения, присутствующих в произведении литературы, посредством сравнительного изучения оригинала и перевода. В данном исследовании перевод рассматривается как произведение, параллельное оригиналу, сравнение с которым позволяет выявить такие эстетические образные средства выражения, которые остались бы незамеченными или не были бы восприняты глубже, если бы изучались только в рамках одного языка. В статье анализируются английский оригинал произведения Лоренса Даррелла «Бальтазар» и его французский перевод. Анализ примеров показывает, что весь потенциал образных средств выражения наиболее полно раскрывается посредством сравнительного анализа. При этом сравнение с переводом не только подчёркивает образность выразительных средств оригинала, но и усиливает их эстетическое воздействие. Можно полагать, что эффективная реализация поставленной в настоящей статье цели будет способствовать решению важнейшей лингвистической проблемы понимания и интерпретации произведения словесно-художественного творчества. Սույն հոդվածում ուաունմասիրությունն իրականցվում է հերմենևտիկայի` որպես գեղարվեստական ստեղծագործության բանասիրական վերլուծության համապարփակ մեթոդի, շրջանակներում: Համարվելով ընկալման արվեստ՝ բանասիրական հերմենևտիկան միտված է մեկնաբանելու գեղարվեստական ստեղծագործության բովանդակային և արտահայտչական շերտերը։ Հոդվածի նպատակն է բացահայտել քերթողական արվեստի ստեղծագործության մեջ առկա պատկերավոր արտահայտչամիջոցների գեղագիտական ներգործությունը՝ բնօրինակ և թարգմանություն տեքստերի զուգադրական դիտարկման միջոցով։ Սույն ուսումնասիրության մեջ թարգմանությունը դիտարկվում է որպես բնօրինակին զուգահեռ ստեղծագործություն, որի հետ համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այնպիսի գեղագիտական, ներունակ արտահայտչամիջոցներ, որոնք աննկատ կմնային կամ չէին ընկալվի առավել խորությամբ, եթե ուսումնասիրվեին միայն մեկ լեզվի շրջանակներում: Հոդվածում վերլուծության են ենթարկվում Լոուրենս Դարրելի  «Բալթազար»  ստեղծագործության անգլերեն բնօրինակը և դրա ֆրանսերեն թարգմանությունը։ Օրինակների վերլուծությունը վկայում է, որ փոխաբերական արտահայտչամիջոցների ողջ ներուժը առավել լիարժեք բացահայտվում է զուգադրական վերլուծության շնորհիվ: Ավելին՝ թարգմանության հետ զուգադրումը ոչ միայն ընդգծում է բնօրինակի արտահայտչական հնարքների պատկերավորությունը, այլև ուժեղացնում է դրանց գեղագիտական ներգործությունը: Սա, իր հերթին, կնպաստի քերթողական արվեստի ստեղծագործության խորացված ընկալման ու մեկնաբանման՝ որպես գրականագիտական առանցքային խնդրի, արդյունավետ լուծմանը։