Mężczyźni uczestniczący w czarnych protestach w Polsce. Ujęcie andragogiczne - Szczygieł, Przemysław (Rocznik andragogiczny, 2024)
Celem niniejszego tekstu jest opis fenomenu uczestnictwa mężczyzn w czarnych protestach w Polsce z perspektywy andragogicznej. Autor artykułu korzysta z opracowanej przez Petera Alheita metody biograficznej, w której występuje rozróżnienie między „biografizacją” i „biograficznością”. Przedmiotem analizy są narracje dwóch mężczyzn uczestniczących w tzw. czarnych marszach. Tekst koncentruje się na sposobach rozumienia udziału w tej mobilizacji, a także na społeczno-kulturowych i instytucjonalnych kontekstach uczenia się osób dorosłych. Czarny protest traktowany jest przez osoby badane jako ruch oddolny, spontaniczny i etyczny. Znaczącymi kontekstami uczenia się badanych podmiotów są działalność instytucji Kościoła katolickiego i polskiego rządu, a także planowane zmiany prawne w zakresie aborcji. Dla badanych podmiotów ważna jest też wspólnota osób protestujących. Analiza materiału empirycznego pozwala na wyłonienie kwestii tożsamości protestujących (zarówno indywidualnych, jak i zbiorowych) oraz szeroko pojmowanej problematyki obywatelskości, w tym polityczności (polityka widoczności, polityka głosu) protestu.