Sendinginvloed op die Sepediversvorm - Die kerklied - Groenewald, PS (South African Journal of African Languages, 2016)
Die verskillende sendinggenootskappe het na Suid-Afrika gekom om die inheemse volke te kersten. Die sendelinge van die Berlyns Lutherse Kerk het hulle onder die Noord-Sotho kom vestig. Hulle belangrikste taak was om eers die Bybel in Sepedi te vertaal en kerkliedere vir die godsdiensoefening te skryf. Wat hulle nie besef het nie, was dat die vers in Sepedi ŉ woordgroepvers is en nie ŉ heffingsvers is soos in Duits nie. Elke taal bepaal immers die verssoort wat in die taal bestaan. Die woordgroepvers is as 'a borderline case between Verse and Prose' beskryf. Ook het die sendelinge nie hiermee rekening gehou dat rym in Sepedi nie ŉ doeltreffende middel is om versmaat te definieer nie. Hulle het die liedere gevolglik as heffingsverse saamgestel. Die ekwivalensie van die versreëls word daarom hoofsaaklik bepaal deur ŉ enerse lettergreeptal (want die lied moet op dieselfde wysie as dié van die Duitse eweknie gesing word) en in sommige gevalle deur ŉ enerse getal heffinge (lengtefoneme op die voorlaaste lettergreep van woorde) in die versreëls. Die versreëls word deur rym gemarkeer.